Wedstrijdverslagen 2010

23/05/2010: Sinaai (Elite z/c)
Er lijkt maar geen regelmaat te komen in mijn conditiepeil. Zo bleek ook in Sinaai, al van de eerste ronde voelde ik dat de benen niet draaiden zoals het moest. Het tempo lag hoog waardoor het steeds op een lint koersen was. Na enkele ronden brak het peloton (20 renners in de kopgroep)  met als gevolg dat ik opnieuw niet mee was. In de loop van de wedstrijd moest ik een 5-tal keren lossen uit het peloton maar wou mijn supporters niet teleurstellen en haalde mijn karakter nog eens boven. Telkens kon ik terugkeren in het peloton maar ik besefte al snel dat er geen dikke prijzen meer te rapen vielen. Op 3 ronden van het einde voelde ik me er stilaan doorkomen en trok mee in de aanval. Met een 2de groepje van een 12-tal renners lieten we het peloton ook achter. In de laatste ronde verbrokkelde mijn groepje nog volledig, ik zat door mijn beste krachten heen en bolde pas als 38ste over de meet. Ik hoop volgende zondag op een goede dag in Merelbeke!!

16/05/2010: Temse (Elite z/c)
Na de ietwat tegenvallende uitslag was de goesting om te koersen opnieuw 100%. Net zoals vorig jaar reed ik in Temse op een omloop met smalle baantjes en aankomst op een helling. 102 renners kwamen opdagen voor een totale afstand van 114 km. Zoals de laatste wedstrijden startte ik achteraan en bleef daar ook enkele ronde zitten. Er werd hard gekoerst maar met het tempo had ik geen moeite. Na een uurtje wedstrijd ging het tempo nog een trapje hoger dus reed ik stillaan naar voor. Op de plaatselijke helling trok ik eens in de aanval maar kon geen kloof slaan met het peloton. Dit kostte echter heel wat krachten waardoor ik achteraan het peloton moest aansluiten. Tot het einde van de wedstrijd bleef ik daar dan ook zitten. Ondertussen was een kopgroepje van 2 renners ontstaan die we niet meer zouden terugnemen. Tot mijn eigen verbazing had ik op de helling geen moeite en reed telkens met overschot naar boven. In de voorlaatste ronde schoof ik stilaan op naar de voorste gelederen als voorbereiding op de sprint. Dit lukte aardig en het zag er naar uit dat ik me goed kon positioneren. In de sprint bergop zat ik goed maar door de smalle weg kon ik niet echt sprinten en moest in de wielen naar boven rijden. Ik werd 23ste op 102. Opnieuw zat er vandaag meer in maar ik trek me op aan het goede vormpeil en hoop van binnenkort eindelijk eens een opvallende uitslag te rijden.

13/05/2010: Deinze (U-23)
Voor mijn laatste jaar als beloftewielrenner wil ik nog zoveel mogelijk beloftenkoersen rijden. Vandaag was dan de ideale kans om dit te verwezelijken met de U-23 wedstrijd in Deinze. Met 128 renners stonden we aan de start voor 18 rondjes wedstrijd. De eerste ronden bleef ik achteraan hangen maar kon nadien toch opschuiven. Het tempo lag hoog en zo werd steeds op het lint gekoerst waardoor ontsnappen zo goed als onmogelijk was. Toch bundelden 9 renners de krachten en konden toch de ontsnapping tot stand brengen. Ze kregen nooit meer dan 25 seconden bonus doordat de mannen van Qin cycling team absoluut een massasprint wilden. Even leek de kopgroep voorgoed weg maar na een 7-tal ronden hard labeur van de Qin renners kwam alles op 4 ronden van het einde opnieuw samen. Een grote kans op een massasprint dus en een uitgelezen kans om mijn snelle benen eindelijk eens te tonen. In de laatste 2 ronden kon ik uitstekend gepositioneerd blijven dus geen reden tot paniek. Toen de sprint op gang werd getrokken zat ik iets te ver en miste ik een locomotief die me kon lanceren. In de laatste 400 meter begon ik aan mijn spurt en reed op en over voorliggende renners. Toch kwam ik te laat opzetten om de winnaar te bedreigen. Ik bolde op een ontgoochelende 14de plaats over de aankomst. Met deze plaats kan ik absoluut niet tevreden zijn omdat ik van mezelf wist dat dit de uitgelezen kans was om te winnen. Ik had hiervoor de benen maar moest van te ver komen. Redelijk ontgoocheld keerde ik huiswaarts maar ik wil me toch optrekken aan mijn steeds beterende vormpeil. Ik hoop dat ik dit jaar dan nog eens aanspraak kan maken om mee te doen voor de overwinning.

 

09/05/2010: Laarne

Net zoals vorige week was de wedstrijd van vandaag een verplicht nummertje. En niet alleen via de ploeg maar ook omdat ik vandaag een thuiswedstrijd reed. Het was een 1.12A wedstrijd wat wilde zeggen dat de afstand tussen 120 -140 km lag maar door de afwezigheid en lange wachten op een ambulance werd de wedstrijd met 2 ronden ingekort. Er werd van bij de start aan een hoge snelheid gereden en met een wervelwind vlogen we dan ook de eerste maal voorbij de aankomstlijn. In de tweede ronde schoof ik mee met een aanvalspoging maar lang hield dit niet stand. Het hoge tempo van het peloton belemmerde een vroege aanval. In de wetendheid dat je voor eigen volk net dat ietsje meer kan bleef ik zo goed mogelijk vooraan rijden. Blijkbaar hebben de thuiswedstrijden dan toch een ander effect op mij want al snel hing ik terug helemaal achteraan op de tanden bijtend om te blijven volgen. Zowat een halve wedstrijd slaagde ik er niet in om op te schuiven en bleef dus elke ronde als allerlaatste van het peloton hangen. Toen het na een dik uur wedstrijd even stilviel kon ik toch naar voor sluipen. Ik kon me vandaag wel helemaal stuk rijden omdat ik mijn talloze supporters toch een mooie wedstrijd wou laten zien. Toen ik even vooraan zat sprong ik onmiddellijk mee met een aanvallend trio. Al snel kregen we een mooie voorsprong en leken we naar een 2de groepje voor ons te rijden maar bleek dat het tempo in mijn groepje veel te hoog lag voor mij. Toch kon ik mij nog enkele kilometers vastbijten in het wiel voor mij. Maar toen we op enkele meters verwijdert waren van aansluiting met het volgend groepje kon ik het tempo niet meer houden en moest de aanvallers laten rijden. Toen het peloton me opnieuw voorbijreed kon ik nog net achteraan aansluiten. Als allerlaatste was dit een plaats die ik de hele wedstrijd lang niet meer zou afstaan. Gelukkig voor mij dan werd het groepje waar ik eerst deel van uitmaakte opnieuw ingelopen door het peloton en was mijn moraal maar met mate gezakt. Zoals een sprinter het beaamd voelde ik de laatste 2 ronden mijn benen niet en kon opnieuw naar voor rijden om nog een poging te wagen de pelotonsprint te winnen. Het zag er zeer goed uit en ik leek in de top 5 van het peloton te kunnen sprinten toen ik werd ingesloten door twee renners die voor mij compleet stilvielen. Ik kon er nog rondrijden maar verloor nog veel plaatsten. Ik werd 14de in de pelotonsprint wat goed was voor een 29ste plaats in de einduitslag op 162 vertrekkers.

 

03/05/2010: PK U-23 Schoonaarde
Naar jaarlijkse gewoonte was de wedstrijd van vandaag een verplicht nummertje. Mijn laatste provinciaal kampioenschap bij de beloften. 186 Oost-Vlaamse beloften boden zich aan de start aan voor 155 lange kilometers over een bochtig parcours. Er werd van bij de start hoog tempo gemaaakt waardoor mijn “diesel” weer oververhit raakte en ik het de eerste 3 ronden zeer moeilijk had. In de tweede (van 14 ronden) moest ik zelfs even lossen uit het lint maar kon gelukkig nog op karakter achteraan aanschuiven. Zo goed als de volledige eerste helft van de koers reed ik als allerlaatste, dit was van niet beter kunnen. Ik had schrik van de afstand omdat ik de laatste weken niet echt veel kon trainen en zo bleek ook na 1u30 wedstrijd. Ik kon even opschuiven naar de voorsterijen maar al snel hing ik opnieuw achteraan het (na half koers) fel uitgedunde peloton. Even later ontstond ook een kopgroep van 16 renners en bleek de wedstrijd gereden. Tot enkele ronden later het peloton toch wakker schoot en de achtervolging inzette. Er werd opnieuw actief gekoerst en ook ik verkoos om toch eens mee te springen. Deze keer kon ik de koers goed lezen en wist ik het juiste moment uit te kiezen om mee te springen. Met hevige krampen en op 4 ronden van het einde sprong ik mee met enkele aanvallers, we konden een kleine kloof slaan op het peloton dat al snel uitgeteld leek. Het duurde een volledige ronde maar door de goede samenwerking konden we naar een groepje reeds ontsnapte renners toerijden. Het peloton was snel uit het zicht en ook de volgwagens zaten snel achter mijn groepje. We waren in strijd voor de 17de plaats achter de kopgroep. We konden nog iet of wat dichter komen naar de kopgroep maar vonden nooit meer aansluiting. Met krampen vanaf 4 ronden van de aankomst toonde ik mijn karakter en bleef in de tweede groep hangen. De sprint was er één van stervende zwanen waarbij ik niet veel meer kon tonen. Ik werd 34ste op 186 vertrekkers. Alweer een onopvallende uitslag na toch geen slechte wedstrijd.

25/04/2010: Kalken
Na een week van relatieve rust was het vandaag koers voor eigen volk in deelgemeente Kalken. Ikzelf vond het een mooi parcours verdeeld over tweevaksbanen, ideaal om na een weekje rust opnieuw in te stappen. Met 166 renners begonnen we eraan, in de eerste wedstrijdhelft was ik zeer actief en koos enkele malen voor de aanval. Nooit raakte ik echt weg tot ik op het zwaarstestuk tegenwind plots alleen vooraan kwam te zitten waardoor ik wel moest doorzetten. Er was een kopgroep van 2 renners maar op mijn eentje kwam ik krachten te kort om de volledige sprong te maken. Na enkele lastige kilometers werd ik door een select groepje gegrepen en even later kwam ook het peloton terug. Halfweg wedstrijd waren mijn beste pijlen al verschoten. Ik miste door het rusten opnieuw wat wedstrijdritme en kon toch op karakter nog enkele malen meespringen. Toen ik zag dat de beslissende groep ging vertrekken sprong ik onmiddellijk mee maar het tempo lag nog iets te hoog waardoor ik uit de kopgroep moest loslaten. In de laatste ronde kreeg ik van een collega renner het aanbod dat de pelotonsprint voor mij werd aangetrokken. Dit leek me natuurlijk in orde waarmee de voorbereiding op de sprint werd ingezet. Bij het ingaan van de laatste kilometer kreeg ik te kampen met een lekke band waardoor ik de sprint moest staken. Geen ereplaats dus voor mij maar ik laat mijn hoofd hier niet bij hangen. Ik voel me opnieuw genoeg op kracht gekomen om mee koers te maken. Op aanraden van mijn trainer en om nieuwe vermoeidheid te vermijden gaf ik verstek voor de zware interclub in Affligem van zondag.

03/04/2010: Ottergem
Veel valt er over de wedstrijd van vandaag niet te vertellen. De laatste weken kon ik amper de nodige trainingen afwerken en door de erbarmelijke weersomstandigheden zakte mijn moraal en zin in koers ver onder nul. Toch startte ik nog in Ottergem, met 170 renners en opnieuw een pak buitenlanders werd de wedstrijd op gang gefloten. Ik had vooraf beslist om gewoon in de groep mee te rijden en niet aan te vallen. Maar goed ook want zelfs een junior zou me er vandaag kunnen afrijden. De hele wedstrijd moest ik zeer diep gaan om in het lint te kunnen blijven. Na enkele ronden begon het te regenen en ging ik uit de bocht. Ik bezeerde mijn been maar zonder erg kon ik achteraan opnieuw aansluiten. Helaas kwam ik nooit meer vooraan in de wedstrijd en na een uur wedstrijd gingen halfweg het peloton enkele renners onderuit waardoor het peloton in twee stukken brak. De renners achter de valpartij keerden nooit meer terug naar het peloton en zo werd het peloton op 2 ronden tijd met een klein half peloton uitgedund. Ook ik zat achteraan maar besefte dat ik het peloton niet meer ging terugzien en met de regen wilde ik geen risico nemen en stapte zelf uit de wedstrijd.
Ik besef van mezelf dat ik nu even moet bezinnen en hopen op beter weer om dan terug de batterijen eens op te laden. Op dit moment zijn de batterijen van de moraal zo goed als leeg maar door de steun van de suporters kan ik me nog blijven oppeppen. Ik voel dat er ondanks de reeds goed gereden wedstrijden nog steeds ruimte is voor betering. Dus laten we hopen dat het snel zomer wordt zodat ik me eens op volle krachten kan tonen!

28/03/2010: Interclub Aalst Stint-Truiden
Blij met de selectie voor de wedstrijd van vandaag stond ik met volle moed aan de start. Zoals elke jaren is het een waaierkoers waarbij van bij de start echt wordt gekoerst. Dit besefte ik en wilde ditmaal niet achter de feiten aanlopen en muisde er na een 10-tal kilometer vanonder. Ik kreeg niemand mee in steun en reed alleen in de aanval op 75% van mijn mogelijkheden. Ik kreeg al snel een mooie voorsprong (15-tal seconden) maar besefte dat ik alleen geen enkele kans maakte, ik bleef gewoon op mijn eigen tempo rijden in de hoop dat er een groepje kwam aansluiten. Dit was niet het geval en  na een 5-tal kilometer alleen in de aanval werd ik opnieuw opgeraapt door het peloton. Nadien bleef ik steeds in de voorste gelederen omdat de wind stevig doorblies. In een linke bocht verloor ik enorm veel plaatsten en alsof dit nog niet erg genoeg was werd na de bocht alles in waaiers getrokken. Toch voelde ik me zeer goed en kon van achterenuit vlot naar voor rijden. Toen de waaiers werden gevormd zat ik in een 2de grote waaier (ondertussen waren er al 8 waaiers). Al snel verbrokkelde elke waaier in kleine groepjes en bleek ik toch niet genoeg vooraan te zitten. Vlot reed ik van waaier naar waaier tot wanneer ik in een 4de kleine waaier terechtkwam. (kopgroep, waaier1, waaier 2, waaier 3 waar ik bijzat …) Het tempo bleef lang zeer hoog en ook deze waaier verbrokkelde nog in groepjes. Ik zag dat ik dringend moest reageren en naar de waaier voor me rijden of ik was gezien. Met 4 reden maakten we de sprong naar de volgende waaier. We naderden vlot tot op 50 meter maar helaas konden we nooit aansluiten. Later bleek dat de waaier waar ik probeerde naartoe te rijden samensmolt met de 2 groepen erna. Toch bleven we goed ronddraaien in de hoop dat het eens stilviel maar in de achtervolging miste ik een bocht en reed een weiland op waardoor ik in een volgend groepje terechtkwam. Ik besefte dat die 50 meter mijn enige kans was om nog mee te zijn met de eerste groep… Ik had echt goede benen maar helaas was die 50 meter niet meer goed te maken en na een kleine 2 uur wedstrijd moesten we met het achtervolgende peloton de wedstrijd verlaten. Ik ben heel teleurgesteld en zal een nachtje nodig hebben om me hierover te zetten omdat ik van mezelf wist dat ze me in de eerste groep zeker niet gingen losrijden en ik vandaag een mooie prijs kon rijden.

21/03/2010: Merelbeke (Elite z/c)
Na een week van veel werken waardoor ik minder kon trainen moest ik verstek geven voor de wedstrijd van gisteren in Zwijnaarde. Alles gericht op de wedstrijd van vandaag dus. Net zoals vorige week voelden de benen niet echt goed aan. (ook sliep ik deze nacht slecht en werd veel wakker) Even de beentjes losgooien dus om zo hopelijk nog de goede benen te vinden. Even na de start mengde ik mij in een eerste aanvalspoging. Ook al wist ik dat dit tot niets ging uitdraaien, toch wou ik de benen eens losgooien. Ik moest lang bekomen van de inspanning en voelde dat de goede benen niet gingen komen. Ik ben geen opgever en dus probeerde ik nogmaals een aanval op poten te zetten. Even voor de aankomstlijn snelde ik van het peloton weg en kon al snel een mooie kloof slaan met het peloton. 1 renner reed nog voor mij uit maar daar reed ik nog vlot naartoe. Een kilometer later kwam ook nog een derde vluchter aansluiten. Al snel nam de wagen met de afgevaardigde van de bond achter ons plaatsnemen dus konden we opmaken dat we een mooie kloof hadden op het peloton. Toen op het lastigste stuk van de omloop (licht hellend) het peloton opnieuw wakker schoot kwamen ze stilaan terug dichter en was onze aanval ten dode opgeschreven. Nadien kreeg ik een klopje en moest enkele ronden achteraan het peloton postvatten. Nadat de krachten weer iet of wat opgeladen waren zette ik een nieuwe aanval op poten. Ik kreeg 2 man mee en opnieuw kregen we enkele seconden bonus op het peloton dat ondertussen de achtervolging opzette. Opnieuw ingelopen dus. Ik raakte stilaan door mijn krachten heen en wachtte de eindspurt af. Helaas was er ondertussen zo’n 32 renners vanonder gemuisd. In de pelotonsprint kwam ik ongeveer als 10de over de streep. Ik werd in de officiele uitslag 45ste op 174. De uitslag klopt niet helemaal omdat renners die achter mij waren voor mij geklasseerd staan dus eindigde ik iets dichter.

13/03/2010: Wetteren (Elite z/c)
Met 260 renners vertrokken we voor 10 ronden op Wetterse bodem. In de eerste ronde had ik echt geen goed gevoel in de benen en moest redelijk diep gaan. Even aanvallen dus om de benen eens los te gooien. Bij het ingaan van de tweede ronde trok ik samen met provinciaal kampioen Matthias Onghena in de aanval. We maakten al snel een mooi gat op het peloton en even later kwam ook ex-prof en favoriet Tony Bracke aansluiten met nog enkele renners. Het tempo lag verschroeiend hoog en dus moest ik echt alles geven om het wiel voor me te kunnen houden. Na enkele kilometers kwam het peloton toch terug. Ik moest even bekomen van de inspanning en bleef een halve ronde in pakweg 50 ste positie uitrusten. Nadat ik was uitgerust reed ik opnieuw naar de eerste rij om mee te koersen. Ondertussen was er een groepje van 7 renners toch vanonder gemuisd. Ik werd elke ronde beter en beter en ging gemiddeld 2 x per ronde in de aanval. Telkens raakte niemand weg. Ik bleef de gehele wedstrijd in de eerste 20 renners postvatten. toen het peloton een georganiseerde achtervolging op poten zette deden we al snel een minuut van de voorsprong van de leiders af. Bij het ingaan van de laatste ronde hadden de 7 leiders nog een kleine minuut voorsprong. Al snel bleek dat we net tekort gingen komen om de leiders terug te nemen. In de chaotische laatste kilometers ontstond nog een achtervolgend groepje van een 8 tal renners. In de sprint zelf raakte ik nog even ingesloten waardoor ik ‘maar’ 21ste werd in de einduitslag. Door even ingesloten te raken kon ik er niet alles uithalen maar ik kon wel mijn snelle benen nog eens laten zien door 6de te worden in de pelotonsprint met een 220-tal renners. Met deze conditie hoop ik nog lang rond te kunnen rijden en misschien nog te optimaliseren. Met de conditie die ik nu heb kan ik dit jaar een arsenaal aan topuitslagen te rijden. (Maar dit kan alleen de toekomst uitwijzen)

 

07/03/2010: Schoonaarde (U-23)
Na het clubkampioenschap en de interclub was het nu tijd om het seizoen echt van start te laten gaan. De beloftenwedstrijd in Schoonaarde is een vaste afspraak voor mij. Vandaag stond er minder wind dan vorige weken. Met 113 renners vertrokken we met een chaotische start. Al van in de eerste ronde werd er volop gekoerst en kregen we een kopgroep van 8 renners. In de achtergrond bleef het tempo hoog maar de vluchten bleken al snel buiten schot. Ondertussen voelde ik dat ik niet over de goede benen beschikte… Ik moest regelmatig heel diep gaan. Toch bleef ik op karakter mee koers maken en mee in de aanval trekken. Helaas raakte ik niet weg (zoals steeds), toch wou ik mijn kopkeniet laten hangen en wilde koste wat kost in de aanval trekken. Nadat ik een klop van de hamer kreeg en een ronde achteraan moest postvatten bleek ook een 2de groep gekozen te hebben voor het hazenpad. Op het lastigste stuk in de omloop (en met nog 4 ronden te gaan) ging ik alleen in de aanval, ik kreeg het gezelschap van nog een andere renner maar die moest al snel mijn wiel lossen. Een kilometer later kwamen toch 2 renners aansluiten. Ook deze bleken niet echt toppers te zijn waardoor ik toch 3/4 van elke ronde zelf het kopwerk mocht opknappen. Toch bleven we nog uit schot van het peloton waardoor ik 32ste werd. Dat ik dan toch eens in de aanval kon trekken zonder dat het peloton terugkwam deed goed aan de moraal maar toch ben ik teleurgesteld over de gereden wedstrijd. De conditie is veel beter dan een 32ste plaats maar helaas kan niemand een slechte dag voorspellen.

28/02/2010 Interclub Brussel-Opwijk
Na de oefenwedstrijd van vorige week was het al direct uitkijken naar de eerste interclub. Het weer werd deze week met de dag slechter en tot overmaat van ramp kregen we vandaag de slechtste dag in maanden. (Jaren?) Het regende onophoudelijk en er stond een verraderlijke stormwind (tot 120 km/u). Ik vond het niet echt verantwoord om daar een peloton door te sturen maar wielrenners zijn nu eenmaal ’sterke beren’ . Al van bij de start had ik een goed gevoel in de benen. Het ging vermoedelijk snel breken waardoor ik attent vooraan bleef meerijden. Na een 10-tal km werd ik uit de bocht geduwd waardoor ik de buitenkant van de bocht moest nemen (andere kant van verkeerseiland). Het was gevaarlijk weer en dit heb ik ook ondervonden. Bij deze was de eerste valpartij een feit, in de bocht verloor ik de controle en schoven mijn wielen onderuit op een zebrapad. Gelukkig zat ik vooraan en moest ik maar een 100-tal meter terug goedmaken om terug aansluiting te krijgen met het peloton. Toch kostte het nog meer krachten dan eerst gedacht om terug te komen en naar voor te laveren tussen de renners. Ondanks de stormwind bleef het lang gesloten koersen. Toen ik na 1u30 een licht klopje kreeg besefte ik dat dit op een slecht moment kwam, na de 3de helling werd het peloton in waaiers getrokken en ik was nog niet goed hersteld van mijn ‘klopje’ waardoor ik eruit ben gewaaid. Ik sloot achteraan aan al snel kon ik terug op volle toeren rijden. We raapten nog 2 voorliggende groepjes op en vormden een 3de pelotonnetje van om en bij de 35 renners. Al snel bleek dat we geklopt waren en stapten aan de 2de bevoorradings zone uit de wedstrijd. Slechts 30 renners bereikten de aankomst. Licht teleurgesteld (Omdat ik weet dat ik zonder die val ook kon uitrijden) en met een geschaafd achterwerk keerde ik huiswaarts. Toch ben ik blij dat ik me goed voel met de conditie. Ik hoop volgende week op beter weer zodat ik toch eens kan bevestigen. 

21/02/2010 Oefenwedstrijd Bottelare

Na een enorm slecht winter (wat het weer betreft) was het eindelijk terug koersen geblazen. Niet naar mijn gewoonte startte ik dit jaar toch in de jaarlijkse oefenwedstrijd in Bottelare. In het koude weer was het de eerste 5 ronden (van de 20) achter de auto te starten.  Toen de opwarmingsronden erop zaten konden we beginnen koersen. De wind stond over 80% van het parcours in het nadeel wat voor lintvorming zorgde. Met het tempo en de wind had ik geen moeite en probeerde er dan ook na half koers enkele keren vanonder te muizen. Tot 4 maal toe kon ik met een mooi groepje wegrijden. Maar helaas kwam (zoals steeds als ik vooraan zit) het peloton terug. Even later reden een 30 tal renners weg en hoefde het voor mij niet meer. Ik zette me in laatste positie van het peloton om zo nog wat interval te trainen. Op 2 ronden van het einde moesten we de wedstrijd verlaten. Zeer teleurgesteld reed ik huiswaarts, ik hoop dat het weer snel zal beteren want de koude ligt me niet echt maar hou ik van echte hitte. Volgend weekend ben ik geselecteerd voor de interclub Brussel Opwijk.